- اخلاص در نيت خداوند سبحان مىفرمايد : « فادْعُوا اللهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدّينَ » « 1 » ؛ « ( تنها ) خدا را بخوانيد و دين خود را براى او خالص كنيد » . - عزلت خداوند متعال مىفرمايد : « وَذَرِ الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَهُمْ لَعِباً وَلَهْواً وَغَرَّتْهُمُ الْحَيواةُ الدُّنْيا » « 2 » ؛ « و رها كن كسانى را كه آيين ( فطرى ) خود را به بازى و سرگرمى گرفتند ، و زندگى دنيا ، آن‌ها را مغرور ساخته است » . - بيدارى در سحر خداوند متعال مىفرمايد : « كانُوا قَلِيلا مّنَ الَّيلِ ما يهْجَعُونَ * وَبِالْاسْحارِ هُمْ يسْتَغْفِرُونَ » « 3 » ؛ « آن‌ها كمى از شب را مىخوابيدند ، و در سحرگاهان استغفار مىكردند » . - استاد خداوند متعال مىفرمايد : « فَسْ - لُوا أَهْلَ الذّكْرِ إِن كُنتُمْ لَاتَعْلَمُونَ » « 4 » ؛ « اگر نمىدانيد ، از آگاهان بپرسيد » . - نفى خواطر خداوند متعال مىفرمايد : « إِنَّ الَّذِينَ اتَّقَوْا إِذَا مَسَّهُمْ طآئِفٌ مّنَ الشَّيطانِ تَذَكَّرُوا فَإِذَا هُم مُّبْصِرُونَ » « 5 » ؛ « پرهيزگاران هنگامى كه گرفتار وسوسه‌هاى شيطان شوند ، به ياد ( خدا و پاداش و كيفر او ) مىافتند ؛ و ( در پرتو ياد او ، راه حق را مىبينند و ) ناگهان بينا مىگردند » . - انقطاع از خلق خداوند متعال مىفرمايد : « وَرَهْبانِيةً ابْتَدَعُوها ما كَتَبْناها عَلَيهِمْ إِلَّا ابْتِغَآءَ رِضْوَانِ اللهِ فَما رَعَوْها حَقَّ رِعايتِها . . . » « 6 » « و رهبانيتى را كه ابداع كرده بودند ، ما بر آنان مقرّر نداشته بوديم ؛ گرچه هدفشان جلب خشنودى خدا بود ، ولى حقّ آن را رعايت نكردند . . . » . - عبوديت براى خداوند خداوند سبحان مىفرمايد : « وَاعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّى يأْتِيكَ الْيقِينُ » « 7 » ؛ « و پروردگارت را عبادت كن تا يقين [ / مرگ ] تو فرا رسد » . - سجده براى خداوند خداوند متعال مىفرمايد : « فَسَبّحْ بِحَمْدِ رَبّكَ وَكُن مّنَ السَّجِدِينَ * وَاعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّى

--> ( 1 ) - آل عمران ، آيه 160 . ( 2 ) - غافر ، آيه 14 . ( 3 ) - انعام ، آيه 70 . ( 4 ) - - ذاريات ، آيات 17 - 18 . ( 5 ) - نحل ، آيه 43 . ( 6 ) - اعراف ، آيه 201 . ( 7 ) - حديد ، آيه 27 .